Als mensen bij mij komen voor een intakegesprek, weet ik vrijwel direct wie zullen slagen en wie niet. Ik ben je steun en vraagbaak, maar de diepe overtuiging om te willen slagen, moet je zelf meenemen. De motivatie moet uit jezelf komen, die kan ik je niet geven. Reden waarom ik met mijn cliënten altijd dieper inga op de redenen ‘achter de reden’. Die zijn zonder uitzondering altijd interessant. Hoe verschillend ook, ze hebben allemaal één gemeenschappelijke noemer: een betere kwaliteit van leven. Lichamelijk, geestelijk, en meestal allebei.
Wordt het een wanhopige knal of een intikkertje?
Wie aan de aftrap verschijnt heeft een doel. Wie aftrapt is aan de bal, heeft het initiatief. De bal ligt letterlijk bij jou. Je denkt na over de weg er naar toe. Je gaat tegenstanders tegen komen, zoveel is zeker. Wordt het één wanhopige knal op doel, vanaf grote afstand? Of baan je al combinerend je weg, zodat het scoren –eenmaal vlak bij het doel- een intikkertje wordt? Want ook bij diëten geld dat de weg er naar toe minstens zo belangrijk is. Alles wat je onderweg overslaat aan kennis en bewustwording, kom je straks tekort. Je tikt de bal dan in een leeg doel: Een doel zonder doel.
Bedenk voordat je aan de aftrap verschijnt vier dingen. Gaat mijn omgeving mij helpen, of tegenwerken? Zonder hulp van je naasten, ga je een eenzaam traject tegemoet. Wat is mijn eigen motivatie om dit te doen? Je doet het voor jezelf, niet om aan het beeld van anderen te voldoen. Wat zijn mijn belangrijkste valkuilen en hoe ga ik die uitschakelen? Niet alleen voor nu, maar ook voor later! En tenslotte: Ben ik nu eindelijk door mijn smoezen heen, om géén nieuwe start te hoeven maken? Ben je dat niet, dan ben je nog niet klaar.
